Specjalistyczne Centrum

Stomatologii TMK

Start

O nas

Aktualności

Nasza filozofia

Zakres usług

Galeria

Kontakt

Dla lekarzy

Endodoncja - leczenie kanałowe

Pozostałe usługi

stomatologiczne

Endodoncja - leczenie kanałowe

Na czym polega leczenie kanałowe?

Leczenie kanałowe staje się koniecznością, jeżeli doszło do zapalenia miazgi, czyli galaretowatej tkanki wypełniającej wnętrze zęba. Tkanka ta -  wyjątkowo bogato unerwiona                 i unaczyniona – dostarcza zębinie tlen oraz substancje odżywcze. Kiedy jednak zostaje odsłonięta, np. w wyniku urazu zęba lub głębokich ubytków próchnicowych, staje się źródłem bardzo silnych dolegliwości bólowych. Bywa także, iż w wyniku długotrwałej nieleczonej infekcji samoistnie obumiera i zakaża tkanki sąsiadujące z wierzchołkiem korzenia zęba.

W pierwszym etapie leczenia kanałowego stomatolog otwiera ząb i usuwa z komory i kanałów   zainfekowaną miazgę. Następnie dokładnie oczyszcza i poszerza wszystkie kanały oraz płucze je obficie środkiem antybakteryjnym. W dalszej kolejności wypełnia kanały materiałem stomatologicznym             i przystępuje do odbudowy zęba.

Naszym pacjentom oferujemy:

leczenie zębów z kanałami zobliterowanymi (niedrożnymi)          za pomocą ultradźwięków,

 

leczenie za pomocą narzędzi maszynowych z obfitym płukaniem, umożliwiających całkowite usunięcie miazgi, bakterii oraz ich toksyn nawet z najbardziej zakrzywionych        lub wąskich kanałów,

 

wypełnianie kanałów płynną, gorącą gutaperką, która umożliwia wypełnienie drobnych rozgałęzień kanałów głównych,

 

usuwanie złamanych narzędzi z kanałów,

 

zabiegi re-endo (powtórne leczenie kanałowe),

 

leczenie z użyciem mikroskopu,

 

leczenie w koferdamie,

 

kontrolę radiologiczną (zdjęcie rtg wykonywane przed i po zabiegu, umożliwiające postawienie trafnej diagnozy oraz ocenę rezultatów leczenia),

 

różne formy znieczulenia, które pomagają zminimalizować stres pacjenta oraz znieść dolegliwości bólowe podczas leczenia.

 

 

 

Do czego stomatologowi potrzebny jest mikroskop?

 

Nowoczesne urządzenia oraz narzędzia endodontyczne pozwalają dziś na zachowanie zębów, które dawniej kwalifikowały się jedynie do ekstrakcji.

Urządzeniem, które znakomicie usprawnia pracę endodonty        i zmniejsza liczbę pozabiegowych powikłań, jest mikroskop stomatologiczny.  Umożliwia on lekarzowi pracę w dużym powiększeniu, dzięki czemu dentysta może dokładnie oczyścić    i opracować kanały.

 

 

Wskazaniami do leczenia kanałowego pod mikroskopem bywa nietypowa anatomia zęba, zakrzywione korzenie zębowe czy też wąskie lub całkowicie niedrożne kanały.  Mikroskop pozwala również lekarzowi na uniknięcie błędów będących przyczyną najczęstszych powikłań. Perforacja ściany zęba, pominięcie dodatkowych kanałów czy pozostawienie w kanale złamanego narzędzia -  we wszystkich tych przypadkach mikroskop zwiększa szanse na prawidłowe leczenie i umożliwia  uratowanie chorego zęba.

Leczenie kanałowe bez bólu jest możliwe!

 

Zasadą obowiązującą we współczesnej endodoncji jest zniesienie bólu jeszcze przed wykonaniem trepanacji komory zęba.  Zdarza się jednak, zwłaszcza w przypadku ostrych stanów zapalnych żywej miazgi, że podane przez stomatologa znieczulenie nie przynosi ulgi i pacjent nadal odczuwa silne dolegliwości bólowe. W takiej sytuacji dentysta może zastosować inną technikę podawania znieczulenia, np. znieczulenie domiazgowe lub śródkostne.

Urządzeniem, które umożliwia bezbolesne podanie środka znieczulającego w głąb kości gąbczastej otaczającej ząb, jest nowoczesny, sterowany komputerowo system znieczuleń QuickSleeper, stosowany również w naszej Klinice.

QuickSleeper umożliwia jednoczesne znieczulenie większej liczby zębów, eliminuje konieczność dodatkowego znieczulenia od strony językowej czy podniebiennej, nie powoduje odrętwienia  policzków i warg, a przede wszystkim - pozwala lekarzowi podać środek znieczulający w wyjątkowo precyzyjny sposób.

Wyniki naszej pracy:

Do czego stomatologowi potrzebne jest badanie rentgenowskie?

 

Leczenie kanałowe zawsze powinno zostać poprzedzone wnikliwą diagnozą, która ułatwi wybór prawidłowej metody terapeutycznej. Ze względu na różnorodność objawów towarzyszących chorobie miazgi oraz tkanek otaczających korzeń zęba lekarz stomatolog musi  poprzedzić diagnozę  rzetelnym badaniem klinicznym. Zdjęcie rentgenowskie dostarcza lekarzowi wielu cennych informacji, które ułatwiają postawienie prawidłowego rozpoznania oraz wybranie odpowiedniej metody zabiegu.

 

Na podstawie badania RTG - tomografii 3D lekarz może określić:

- rozległość i głębokość wypełnienia,

- przebieg (oraz liczbę) kanałów,

- obecność zmian zapalnych w tkankach okołowierzchołkowych,

- obecność kanałów dodatkowych,

- prawidłowość bądź nieprawidłowość wypełnienia kanałów (brak szczelności, widoczne puste przestrzenie w jamie zęba),

- obecność złamanych narzędzi w kanale zębowym,

- nietypową budowę anatomiczną zęba.

Pacjenci pytają, my odpowiadamy:

  • Jakie są najczęstsze wskazania do powtórnego leczenia kanałowego?

    Należy podkreślić, iż ząb prawidłowo przeleczony kanałowo i szczelnie wypełniony materiałem stomatologicznym może funkcjonować latami, nie dając żadnych dolegliwości bólowych. Jednak w niektórych przypadkach mimo leczenia kanałowego proces chorobowy nie ustępuje. To dlatego po paru miesiącach (a nawet latach) od zakończenia leczenia endodontycznego może wystąpić konieczność powtórnego oczyszczenia kanałów. Najczęstszym wskazaniem do zabiegów re-endo są:

    - dodatkowe kanały, które zostały przeoczone w trakcie pierwszego leczenia,

    -- kanały, w których pozostawiono złamane narzędzia,

    - kanały niedoleczone, z których nie usunięto w całości martwej, zainfekowanej  miazgi,

    - kanały zobliterowane  (niedrożne),

    - zmiany okołowierzchołkowe (ropnie, torbiele, przetoki, ziarniaki),

    - perforacje komory lub korzenia zęba.

  • Kiedy leczenie kanałowe staje się koniecznością?

    O tym, że ząb kwalifikuje się do leczenia kanałowego, mogą świadczyć następujące objawy:

    - ząb zmienia kolor - staje się wyraźnie ciemniejszy od pozostałych zdrowych zębów,

    - ząb staje się wrażliwy na bodźce mechaniczne i termiczne - pacjent odczuwa silne dolegliwości bólowe przy nagryzaniu, zmianach temperatury, opukiwaniu. Ból nasila się zwłaszcza nocą, po przyjęciu pozycji leżącej.

    - na dziąśle obok wierzchołka korzenia zęba pojawia się pęcherzyk, z którego po naciśnięciu wypływa ropa.

  • Na czym polega zatruwanie zęba?

    Metoda dewitalizacji miazgi, zwana popularnie „truciem zęba”, polega na otworzeniu komory zęba i włożeniu do niej pasty dewitalizacyjnej, która zawiera silnie toksyczną substancję  (paraformaldehyd) i  powoduje stopniowe obumarcie znajdujących się w miazdze nerwów. Proces mumifikowania miazgi trwa od kilku do kilkudziesięciu godzin i  nie zawsze kończy się sukcesem, dlatego bardzo często konieczne są dalsze wizyty.

    Jednak dziś metoda dewitalizacji miazgi jest stosowana tylko w wyjątkowych sytuacjach  - w ten sposób nadal leczy się mleczne zęby u dzieci, używa się jej także w przypadku pacjentów bólowych, którzy wymagają natychmiastowej pomocy oraz pacjentów, którym ze względów medycznych nie można zaaplikować standardowego znieczulenia. Są to np. pacjenci z alergią na środki znieczulające, osoby chore na serce bądź z wadami serca.

    Jednak obecnie lekarze endodoci preferują metodę przyżyciową (tzw. ekstyrpację), która pozwala ominąć etap dewitalizacji i umożliwia usunięcie chorej miazgi w znieczuleniu miejscowym podczas jednej wizyty.

  • Czy leczenie kanałowe wiąże się z koniecznością przyjmowania antybiotyków?

    Nie ma takiej konieczności. Niemniej jeżeli infekcja była bardzo poważna i wiązała się z zakażeniem tkanek otaczających korzeń zęba,  lekarz może dodatkowo przepisać kurację antybiotykową.

  • Kiedy stosuje się leczenie kanałowe ze wskazań protetycznych?

    Najczęstszym wskazaniem do leczenia kanałowego jest nieodwracalne zapalenie miazgi. Niekiedy jednak lekarz stomatolog wdraża leczenie endodontyczne, mimo iż ząb nie wykazuje oznak choroby. Leczenie kanałowe zdrowego zęba (czyli zęba, w którym nie zdiagnozowano żadnego stanu zapalnego) może mieć miejsce w następujących przypadkach:

    - wciąż żywy ząb ma tak bardzo zniszczoną koronę, iż nie utrzyma się w niej żadne wypełnienie. Jednak ząb da się uratować, zakładając na zdrowy korzeń zęba koronę protetyczną. Aby to jednak uczynić, należy wzmocnić ząb za pomocą wkładu koronowo-korzeniowego (zwanego potocznie sztyftem).

    - zniszczony ząb został zaklasyfikowany jako ząb filarowy w moście protetycznym – w takiej sytuacji  zachodzi obawa, iż bardzo duże wypełnienie nie wytrzyma dodatkowego obciążenia.

    - ząb jest w znacznym stopniu przechylony - założenie wkładu koronowo-korzeniowego pozwoli na nadanie mu prawidłowej pozycji.

Copyright © 2015 - All Rights Reserved